El derecho a una vivienda adecuada y digna. Informe de posición sobre vivienda 2020
保存先:
Andrés, M.T., et al., El derecho a una vivienda adecuada y digna. Informe de posición sobre vivienda 2020. Madrid, Red Europea de Lucha contra la Pobreza y la Exclusión Social, 2020, 68 p.
Ref.
554345
配架場所:
SIIS Archivo
Palabras clave:
Pobreza, Exclusión social, Precariedad, Sin techo, Derechos, Vivienda, Características, Pobreza energética, Discriminación, Política de vivienda, Datos estadísticos, Evolución, Recomendaciones, Normativa, España
Pobreza, Exclusión social, Precariedad, Sin techo, Derechos, Vivienda, Características, Pobreza energética, Discriminación, Política de vivienda, Datos estadísticos, Evolución, Recomendaciones, Normativa, España
抄録:
“El derecho a una vivienda adecuada y digna” jarri diote izenburua 2020. urteko etxebizitzaren egoeraren inguruko txostenari. Pobrezia eta Giza Bazterketaren aurkako Europar Sareak Espainian (EAPN) duen atalak egindako txostena da, aurrez 2013an zein 2016an egindakoen jarraipen modura aurkeztutakoa. Txostenak bi atal nagusi ditu, batetik, diagnosia eta proposamenak batzen dituen atala eta bestetik politika publikoen eta araudiaren sistematizazioa jasotzen duena. Diagnosiaren atalean, etxebizitza galtzea eta zorpetzea, edukitzea eta etxebizitza-parkea, aktore berriak eta etxebizitza-bazterketaren atalak aurkitu daitezke. Proposamenetan berriz, politika publikoei zuzendutakoak eta problematika zehatzen ingurukoak irakurri daitezke. Esaterako, azpimarragarria gertatzen da etxebizitzaren prezioaren inguruan publikoki egiten den ikerketa sistematikorik ez egotea, eta honek erabat zailtzen du lana, arazoen erro garrantzitsuenetakoa baita. Erkidegoek, haien kabuz gauzatu dituzte ikerketak, eta ondorioz, hainbat neurri ere hartu izan dira; azkena, Kataluniaren kasua. Aipatzekoa da legea alokairuaren prezioa mugatzekoa dela batik bat, izan ere, txostenean aipatzen diren aspektu garrantzitsuetako batzuk alokairuarekin loturik baitaude. Txostenean orokorrean aipatzen da, krisi garaitik hona, aldaketa estrukturalak eman izana, eta ez dutela eragin hobekuntzarik etxebizitzaren inguruko problematiketan; eta kasu askotan okerrera egin da, egoera larriak sakondu egin baitira eta bazterketa-egoera berriak agertu. Alokairuaren gaia behin eta berriz errepikatzen da izan ere, lehen ez bezala, alokairuetan ematen ari den kaleratzeen goranzko joera, aktore berrien agerpena edo etxebizitza publikoko parke urria alderdi kezkagarriak baitira. Garrantzitsua da aipatzea, gizarte-bazterketa dimentsio anitzekoa izanda ere, etxebizitzak inklusio-prozesuetan duen garrantzia. Txosten honetan egiten den diagnosia edo proposamenak, zein egiten diren araudi eta politiken sistematizazioak, oso baliagarriak dira alor honetan lan egiten duten mugimendu edo hirugarren sektoreko elkarteentzat, izan ere, txostenean jasotzen den bezala, haiek baitira azken urteotan, etxebizitzaren inguruko politika publikoetan aurrera pausuak ematea bultzatu izan duten agente nagusienetakoak.
“El derecho a una vivienda adecuada y digna” jarri diote izenburua 2020. urteko etxebizitzaren egoeraren inguruko txostenari. Pobrezia eta Giza Bazterketaren aurkako Europar Sareak Espainian (EAPN) duen atalak egindako txostena da, aurrez 2013an zein 2016an egindakoen jarraipen modura aurkeztutakoa. Txostenak bi atal nagusi ditu, batetik, diagnosia eta proposamenak batzen dituen atala eta bestetik politika publikoen eta araudiaren sistematizazioa jasotzen duena. Diagnosiaren atalean, etxebizitza galtzea eta zorpetzea, edukitzea eta etxebizitza-parkea, aktore berriak eta etxebizitza-bazterketaren atalak aurkitu daitezke. Proposamenetan berriz, politika publikoei zuzendutakoak eta problematika zehatzen ingurukoak irakurri daitezke. Esaterako, azpimarragarria gertatzen da etxebizitzaren prezioaren inguruan publikoki egiten den ikerketa sistematikorik ez egotea, eta honek erabat zailtzen du lana, arazoen erro garrantzitsuenetakoa baita. Erkidegoek, haien kabuz gauzatu dituzte ikerketak, eta ondorioz, hainbat neurri ere hartu izan dira; azkena, Kataluniaren kasua. Aipatzekoa da legea alokairuaren prezioa mugatzekoa dela batik bat, izan ere, txostenean aipatzen diren aspektu garrantzitsuetako batzuk alokairuarekin loturik baitaude. Txostenean orokorrean aipatzen da, krisi garaitik hona, aldaketa estrukturalak eman izana, eta ez dutela eragin hobekuntzarik etxebizitzaren inguruko problematiketan; eta kasu askotan okerrera egin da, egoera larriak sakondu egin baitira eta bazterketa-egoera berriak agertu. Alokairuaren gaia behin eta berriz errepikatzen da izan ere, lehen ez bezala, alokairuetan ematen ari den kaleratzeen goranzko joera, aktore berrien agerpena edo etxebizitza publikoko parke urria alderdi kezkagarriak baitira. Garrantzitsua da aipatzea, gizarte-bazterketa dimentsio anitzekoa izanda ere, etxebizitzak inklusio-prozesuetan duen garrantzia. Txosten honetan egiten den diagnosia edo proposamenak, zein egiten diren araudi eta politiken sistematizazioak, oso baliagarriak dira alor honetan lan egiten duten mugimendu edo hirugarren sektoreko elkarteentzat, izan ere, txostenean jasotzen den bezala, haiek baitira azken urteotan, etxebizitzaren inguruko politika publikoetan aurrera pausuak ematea bultzatu izan duten agente nagusienetakoak.