Homeless persons' experiences of health‐ and social care: A systematic integrative review
Gorde:
Omerov, P., et al., Homeless persons' experiences of health‐ and social care: A systematic integrative review. Health and Social Care in the Community, online first, 15 March 2019, p. 1-11.
Erref.
547913
Kokapena:
SIIS Archivo (R.1241)
Hitz-gakoak:
Pobreza, Exclusión social, Sin techo, Atención sociosanitaria, Necesidades, Acceso, Calidad de la atención, Bienestar, Barreras, Literatura científica, Panorama internacional
Pobreza, Exclusión social, Sin techo, Atención sociosanitaria, Necesidades, Acceso, Calidad de la atención, Bienestar, Barreras, Literatura científica, Panorama internacional
Laburpena:
Esku artean daukagun ikerketa honek, etxegabeen gizarte- eta osasun-zerbitzuen erabilera, sarbidea eta egoera horien ondorioak neurtzen ditu. Hogeita bi azterketen berrikuspena da, eta horietatik ondorioztatzen denez, besteak beste, etxerik gabeko pertsonen osasun- eta gizarte- arloko erantzun eta zerbitzuak baliagarriak izan daitezen, malgutu egin behar dira. Igaro berri den negu honetan, tenperaturari eta, orokorrean, eguraldiari dagokionean, oso gogorra izan ez den arren, bi pertsona dira, gutxienez, Euskal Herriko kaleetan hil direnak: bata Donostian eta bestea, berriz, Durangon. EAEn etxerik ez duten eta beraz, kalean bizi diren pertsonen zenbaketa bi urtetik behin egiten da eta azken zenbaketako datuek (2018ko urria) %56ko gorakada adierazi zuten. Etxebizitza izatea eskubidea dela ahazten da maiz, baina bide horretan, badira erakunde ezberdinek bultzatutako estrategiak. Gorengotik hasita, NBEen giza eskubideen legearen barruan, etxebizitza falta murriztu nahi da eta erakunde beraren 2030 Agendan fokatzeetako bat ere bada. Europar parlamentuak aurretik eta Eusko Legebiltzarrak 2016an, “etxerik gabeko pertsonen egoera errotik aldatzeko estrategia” sustatzea onartu zuen eta egun estrategia osatua dago, 2018-2021 urte bitartekoa, zehazki. Estrategiak egokia dirudi, baina, agian, ez da eskaintzen baliabide nahikorik aurrera egin ahal izateko; besteak beste, borondatezkoa baita EAEko udalak estrategiara batzea. Jakina dena, orain artean etxegabeko pertsonentzat eskaintzen diren gizarte-zerbitzuak ez dituztela haien beharrak asetzen, eta are gutxiago gizarte-egoera errotik aldatzeko aukerarik eskaintzen. Gainera, zerbitzuetarako sarrera oztopoz betea izaten dute, esaterako, aterpetxeetako araudiak zurrunegiak izan daitezkeelako. Ikerketaren ondorioak ez dira berriak eta, agian, beste testuinguru batzuetako azterketak erabili dira (gehienbat AEB eta Kanada), baina, ezagutza ere, urria den arlo honetan, baliagarri gerta daitezke ikerketa hauen ondorioak ere.
Esku artean daukagun ikerketa honek, etxegabeen gizarte- eta osasun-zerbitzuen erabilera, sarbidea eta egoera horien ondorioak neurtzen ditu. Hogeita bi azterketen berrikuspena da, eta horietatik ondorioztatzen denez, besteak beste, etxerik gabeko pertsonen osasun- eta gizarte- arloko erantzun eta zerbitzuak baliagarriak izan daitezen, malgutu egin behar dira. Igaro berri den negu honetan, tenperaturari eta, orokorrean, eguraldiari dagokionean, oso gogorra izan ez den arren, bi pertsona dira, gutxienez, Euskal Herriko kaleetan hil direnak: bata Donostian eta bestea, berriz, Durangon. EAEn etxerik ez duten eta beraz, kalean bizi diren pertsonen zenbaketa bi urtetik behin egiten da eta azken zenbaketako datuek (2018ko urria) %56ko gorakada adierazi zuten. Etxebizitza izatea eskubidea dela ahazten da maiz, baina bide horretan, badira erakunde ezberdinek bultzatutako estrategiak. Gorengotik hasita, NBEen giza eskubideen legearen barruan, etxebizitza falta murriztu nahi da eta erakunde beraren 2030 Agendan fokatzeetako bat ere bada. Europar parlamentuak aurretik eta Eusko Legebiltzarrak 2016an, “etxerik gabeko pertsonen egoera errotik aldatzeko estrategia” sustatzea onartu zuen eta egun estrategia osatua dago, 2018-2021 urte bitartekoa, zehazki. Estrategiak egokia dirudi, baina, agian, ez da eskaintzen baliabide nahikorik aurrera egin ahal izateko; besteak beste, borondatezkoa baita EAEko udalak estrategiara batzea. Jakina dena, orain artean etxegabeko pertsonentzat eskaintzen diren gizarte-zerbitzuak ez dituztela haien beharrak asetzen, eta are gutxiago gizarte-egoera errotik aldatzeko aukerarik eskaintzen. Gainera, zerbitzuetarako sarrera oztopoz betea izaten dute, esaterako, aterpetxeetako araudiak zurrunegiak izan daitezkeelako. Ikerketaren ondorioak ez dira berriak eta, agian, beste testuinguru batzuetako azterketak erabili dira (gehienbat AEB eta Kanada), baina, ezagutza ere, urria den arlo honetan, baliagarri gerta daitezke ikerketa hauen ondorioak ere.