Reducing the use of restrictive practices with people who have intellectual disabilities. A practical approach
Spremljeno u:
Allen, D., Reducing the use of restrictive practices with people who have intellectual disabilities. A practical approach. Worcestershire, British Institute of Learning Disabilities, 2011, 67 p.
Ref.
181426
Lokacija:
SIIS M11.1.237
Palabras clave:
Control, Discapacidad intelectual, Efectos, Experiencias, Fichas técnicas, Literatura científica, Modificación de conducta, Prevención, Recomendaciones, Restricción física
Control, Discapacidad intelectual, Efectos, Experiencias, Fichas técnicas, Literatura científica, Modificación de conducta, Prevención, Recomendaciones, Restricción física
Sažetak:
BILD (British Institute of Learning Disabilities) erakundeak liburuxka honen bidez jarraitzen du lotura fisikorik gabe pazienteak nola artatzeko erakusgaiak biltzen. Hamarkadak daramatzate estandarrak hobetu nahian, eta oraingo testuak biltzen ditu zenbait estrategia ezgaitasun intelektualak dituzten pertsonen artatzean, jokabide desafiatzaileak ematen direnean eginbeharreko gaiak lantzen. Jokabide desafiatzaileak erakusten dituzten pertsona ezgaitu intelektualei emandako ohiko tratua izan da lotzea edo bakardadean uztea. Aitzitik, testuan, praktika mugatzaile horien ordez, gidalerroak biltzen dira xeheki horrelako lotura gabeko plangintza bat ezartzean eginbeharraz. Jokabidearen sostengu positiboa izeneko paradigma hartzen da oinarri gaiari aurre egin eta lotura fisikoak urriarazteko, behintzat, ezabatzerik ez dagoen kasu horietan. Metodologia hori ezarri nahi dute ahal bezain egoitza eta zerbitzuetan; eta horrela, zerbitzu horietako arduradunek erakutsi beharko diote balizko erabiltzaileari prozedura egokiak jarraitzen dituztela zentroan. Bertan aldentzen den metodologiaren arabera, prozesu berria abian jarri aurretik jakin beharreko datuak omen dira, adibidez, zenbat ordutan izaten dituzten artatutako pertsonak lotuta edo bakardadean.
BILD (British Institute of Learning Disabilities) erakundeak liburuxka honen bidez jarraitzen du lotura fisikorik gabe pazienteak nola artatzeko erakusgaiak biltzen. Hamarkadak daramatzate estandarrak hobetu nahian, eta oraingo testuak biltzen ditu zenbait estrategia ezgaitasun intelektualak dituzten pertsonen artatzean, jokabide desafiatzaileak ematen direnean eginbeharreko gaiak lantzen. Jokabide desafiatzaileak erakusten dituzten pertsona ezgaitu intelektualei emandako ohiko tratua izan da lotzea edo bakardadean uztea. Aitzitik, testuan, praktika mugatzaile horien ordez, gidalerroak biltzen dira xeheki horrelako lotura gabeko plangintza bat ezartzean eginbeharraz. Jokabidearen sostengu positiboa izeneko paradigma hartzen da oinarri gaiari aurre egin eta lotura fisikoak urriarazteko, behintzat, ezabatzerik ez dagoen kasu horietan. Metodologia hori ezarri nahi dute ahal bezain egoitza eta zerbitzuetan; eta horrela, zerbitzu horietako arduradunek erakutsi beharko diote balizko erabiltzaileari prozedura egokiak jarraitzen dituztela zentroan. Bertan aldentzen den metodologiaren arabera, prozesu berria abian jarri aurretik jakin beharreko datuak omen dira, adibidez, zenbat ordutan izaten dituzten artatutako pertsonak lotuta edo bakardadean.